coerdia (coerdia) wrote,
coerdia
coerdia

Θεωρία παιγνίων

"Απόψε το βουνό μαγικό φαίνεται να'ναι
κι αν μια λάμψη φωτεινή σας έδειχνε το δρόμο
δεν θα'πρεπε ολότελα να την εμπιστευτείτε"

Οι συμπτώσεις είναι γεγονότα τα οποία πολύ συχνά συσχετίζονται με την πίστη: λέμε "δεν πιστεύω στις συμπτώσεις" ή το αντίθετο. Είναι επιβίωση της πίστης στους οιωνούς; μας κάνουν τόση εντύπωση επειδή νομίζουμε ότι δείχνουν ότι υπάρχει κάποια αιτιότητα πίσω από τυχαία συμβάντα; επειδή δίνουν μια αίσθηση τάξης στο χάος ή μια αίσθηση χάους στην τάξη;  Προσωπικά μου είναι πολύ δύσκολο να μην δώσω σημασίες στις συμπτώσεις. Μου φαίνεται όμως ότι είναι μια πρόληψη που μας βοηθάει ψυχολογικά γιατί μας δίνει, όταν νιώθουμε παγιδευμένοι (στη ρουτίνα π.χ.), την εντύπωση ότι υπάρχει κάποια διέξοδος, είναι σαν πολύ ευχάριστες ελλάμψεις, π.χ. λέμε "σκέφτομαι εδώ και χρόνια το χ πράγμα και σήμερα το τάδε πρόσωπο μου είπε το ίδιο" (ή κάτι παρόμοιο, το κριτήριο είναι συνήθως ελαστικό αλλά είναι σαν έλλαμψη γιατί εκτός του ότι δείχνει την ομοιότητα με τον άλλο δείχνει και τι θεωρούμε εμείς σημαντικό). Εδώ έχουμε μια ερμηνεία: σκέφτομαι το ίδιο πράγμα με το χ πρόσωπο άρα αυτό κάτι σημαίνει. Και φυσικά σημαίνει ότι έχουμε τα ίδια ενδιαφεροντα κατά πρώτον. Από κει και πέρα μπορεί να μη σημαίνει τίποτα απολύτως αλλά μπορεί κανείς να επενδύσει πάρα πολλά πράγματα πάνω σε μια και μόνο σύμπτωση,πόσο μάλλον σε πολλές. 

Όλες οι προλήψεις  είναι τυραννικές και αντικαθιστούν μια παγίδα (τη ρουτίνα π.χ.) με μια άλλη (το πεπρωμένο π.χ.) και οι συμπτώσεις στο βαθμό που τις εκλαμβάνουμε έτσι μπορούν να μας στείλουν σε άγνωστη κατεύθυνση ενώ νομίζουμε ότι είμαστε στο δρόμο που θα θέλαμε ή τελοσπάντων σε κάποιο δρόμο. Δείχνουν όμως μόνο συσχετισμούς και ταυτίσεις πράγματων, πρόσωπων ή και ο,τιδήποτε άλλου σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές και δεν μπορούν να θεωρηθούν με ασφάλεια ενδείξεις για κάτι, ούτε μπορούν να μας οδηγήσουν με ασφάλεια σε συγκεκριμένη (και επιθυμητή) κατεύθυνση. Προφανέστατα κάτι σημαίνουν. Αλλά δεν θα έπρεπε  να τις εμπιστευόμαστε ολότελα, καλύτερα να αποφασίζαμε να εμπιστευόμαστε τα ίδια τα πρόσωπα ή τα ίδια τα πράγματα και όχι το τι λένε ή τι κάνουν ή την χρονική στιγμή στην οποία αυτό εκδηλώνεται. Πράγμα που σημαίνει επίσης ότι αν δεν ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε και πώς (εννοώ με ποιές προϋποθέσεις, προθέσεις, μέσα και με ποιά όχι) με συμπτώσεις ή χωρίς, δεν γίνεται να τα καταφέρουμε παρά μόνο κατά τύχη...

Ένα βιντεάκι για το θέμα των πιθανοτήτων και των συμπτώσεων :
http://www.youtube.com/watch?v=98OTsYfTt-c

Κι ένας σύνδεσμος για το βιβλίο του Ντάγκλας Άνταμς "Ο Ντερκ Τζέντλυ ακολουθεί τη γάτα" που στα αγγλικά έχει τον τίτλο "Dirk Gently's holistic agency" το οποίο έχει μακρινή σχέση με το θέμα αλλά σε κάθε περίπτωση έχει πλάκα:

http://en.wikipedia.org/wiki/Dirk_Gently
http://en.wikipedia.org/wiki/Dirk_Gently's_Holistic_Detective_Agency
Subscribe

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 4 comments